La Chica del Tren

Paula Hawkins

Planeta (2015)

Rachel toma sempre o tren das 8.04h. Cada mañá o mesmo: a mesma paisaxe, as mesmas casas... e a mesma parada na sinal vermella. Son so uns segundos, pero lle permiten observar a una parella almorzando tranquilamente na súa terraza. Sente que os coñece e se inventa uns nomes para eles: Jess e Jason. A súa vida é perfecta, non como a súa. Pero un día ve algo. Sucede moi rápido, pero é suficiente. E se Jess e Jason non son tan felices como ela cre? E se nada é o que parece? Ti non a coñeces. Ela a ti, si.

Drácula

Bram Stoker

Traducción: Xela Arias

Xerais (1999)

Levada ao cine en numerosas ocasións, entre eleas por Ford Coppola, a universal novela de Bram Stoker, Drácula agocha, tralo mito do vampiro, asuntos humanos fundamentais que todas as personas senten e coñecen. Bram Stoker fai confluír en Drácula dúas tradicións: o vampiro literario e o folclórico. O vampiro, esa alma diabólica condenada a vagar eternament sen repouso, está presente en moitas culturas, porque en todas elas o sangue se precibe como unha forma de enerxía vital. 

Coraline

Neil Gaiman

Salamandra (2009)

Ao día seguinte de mudarse de casa, Coraline explora as catorce portas do seu novo fogar. Trece pódense abrir con normalidade, pero a decimocuarta está pechada e tapiada. Cando ao fin consegur abrila, Coraline atopa un pasadizo segredo que a leva a outra casa, tan semellante á súa que resulta arrepiante. Sen embargo, hai certas diferenzas que chaman a súa tención: a comida é máis rica, os xoguetes son tan descoñecidos como marabillosos e, sobre todo, hai outra nai e outro pai que queren que Coraline quede con eles e se converta na súa filla e non mrche nunca.

Axiña Coraline dáse de conta de que, tras os espellos, hai outros nenos que caeron na trampa. Son como almas perdidas, e agora ela é a súa única esperanza de salvación. Pero para rescatalos terá tamén que recuperar aos seus verdadeiros pais, e cumprir así o desafío que lle permitirá volver á súa vida anterior.

- "Os gatos non temos nome.

- Non? - Dubidou Coraline.

- Non - Corroborou o gato. Vós, as persoa, tedes nomes porque non sabedes quen sodes. Nós sabemos quen somos, por iso non necesitamos nomes". 

-"Cando tes medo, pero aínda así o fas, iso é valentía"

- "Non quero ter todo o que desexo. Ninguén o quere, non é verdade. Onde estaría a gracia se tivese todo o que quero así como así? É iso e nada máis. E despois que?"

A película "Os mundos de Coraline" 

Cartas de Inverno

Agustín Fernández Paz

Xerais (1995)

Despois dunha longa estadía en Québec, o escritos Xabier Louzao volve a Galicia e atopa as cartas que o seu amigo Adrián lle escribira na súa ausencia. Unhas cartas que, nunha espiral de enigmas, descobres os estraños sucesos que está a vivir Adrián na súa nova casa e que levan a Xabier a acurdir na súa axuda. Pero alí, na vella casa colonial, os dous amigos terán que enfrontarse a misterios que tal vez as persoas nin tan sequera somos quen de imaxinar. A narración está estruturada ó xeito das monecas rusas: unha voz (en terceira persoa) que dá paso a outra voz (en primeira) que a súa vez dá paso tamén a outra voz (tamén en primeira persoa). E cando esta acaba, unha recuperación escalonada e simétrica das voces anteriores. 

Cartas de inverno recibiu o Premio Rañolas, ó mellor libro infantil e xuvenil galego do ano 1995.

Na páxina do autor

Cartas de Inverno de Antonio Seijas (BD)

Booktrailer

As Fronteiras do Medo

Agustín Fernández Paz

Rodeira (2012)

As historias de terror teñen o efecto de remover nos seres humanos os medos atávicos que a civilización tenta ocultar baixo a aparencia da razón, a ciencia e o control. Mais todos sabemos da existencia de feitos que contradín toda lóxica, de realidades que fan abanear as nosas crenzas, por noito que pechemos os ollos e nos neguemos a admitilas. Nas páxinas deste libros, Agustín Fernández Paz mergúllanos en seis historias que traspasan "as fronteiras do medo"

Ler o 1º Capítulo

Blog do Agustín Fernández Paz

Entrevistas a AFP

• Voz de Galicia
• 20 minutos.es
• La cara oculta de la luna

Cazaría Salvaxe

Agustín Agra Barreiro
Xerais (2008)

Wotan, o Demo Negro ou Señor do Inframundo, tiña ollos de lume, o corpo invisíbel ás miradas e unha negrume inescrutábel ocupaba o baleiro que ía deixando. Nas noites de invernía saía de caza, dacabalo, coa compaña dos seus cadelos diabólicos, zugadores de sangue, que perseguían e degoaban canto atopaban. Mais, foi Ricardo Ferreiro, o rapazolo da aldea de Marselle que salvou o pelello por dúas veces, quen foi designado para ser o elixido. Cando regresou ao País do Vento, despois do seu longo exilio na Illa de Dona Escura do Mar Tenebroso, conseguiu cos poderes e artes alí adquiridos acabar con Wotan e pór fin a súa tiranía, que asolaba vilas e aldeas, aínda a custa de pagar un prezo altísimo por semellante afouteza. Novela de terror, misterio, bruxaría e fantasía, enfiada coa prosa primorosa das narracións populares dos vellos violinistas, Cazaría salvaxe non deixa alento ao lector até a súa derradeira páxina.

Guía Didáctica

A Noite d'O Risón

Gonzalo Moure
Xerais, 2007
Ilustracións: Pere Ginard

Novela ambientada na ría de Ribadeo dentro dun ambiente de terror.

Hai coarenta anos, nun bar de pescadores dunha vila da costa do Cantábrico, nunha noite de treboada, coma non se lembra outra, un grupo de mariñeiros atrapados polo temporal e outras personaxes misteriosas comenzan a contar historias sobre tormentas, naufraxios e mortos.

O portagonista de A Noite d'O Risón pasará unha noite inesquecible xunto a eles; as súas lembranzas mestúranse cos relatos escoitdos dos mariñeiros.

"Quedar no coñecido, por medo ao descoñecido, equivale a manterse con vida, pero non vivir"
Anónimo

Coidadísima edición publicada por Xerais, na que se xunta o imaxinario de Gonzalo Moure coas marabillosas ilustracións de Pere Girard.