viernes 9 de marzo de 2012

Non Hai Noite Tan Longa

Agustín Fernández Paz

Xerais (2011)

Gabriel Lamas ten cincuenta anos e vive en París desde 1970. Aos dezaoito anos marchou de Monteverde, a súa vila nata, e nunca máis volveu. Nin sequera cando morreu o seu pai, inxustamente acusado dun delito polo que foi condenado e encarcerado, nun proceso que provocou a súa morte, en 1972. Só trinta e dous anos despois, o falecemento da súa nai é o que o forza a regresar. Entón, comprobará que nunca podemos fuxir do noso pasado e que as feridas mal curadas non deixan de supurar. O encontro coa ánima do seu pai, na desolada casa familiar, cambiaralle a vida para sempre.

En "Non hai noite tan longa" atopamos os ecos dos temas esencias da literatura e das figuras dos personaxes clásicos, inseridos nunha narración de escrita transparente que flúe coma a auga. Unha obra de lectura engaiolante, debedora das técnicas da novela negra, que ofrece unha minuciosa indagación moral e unha ácida ollada crítica sobre a nosa sociedade en dous momentos da historia próxima: os últimos anos da ditadura e os primeiros do século XXI. Mais tamén, como acuñou Shakespeare nunha das pasaxes máis citadas de Macbeth -"Reunide todo o ánimo que poidades. Que non hai noite tan longa que non remate en día"-, esta obra propón unha mensaxe de confianza no futuro e na recuperación da dignidade das persoas. Unha novela que on ha deixar a ninguén indiferente, chamada a converterse nun clásico do noso tempo.

Primeiro capítulo da novela

Referencias literarias, cinematográficas, musicais e artísticas na novela




domingo 26 de febrero de 2012

La Llave de Sarah


Suma de letras (2910)

París, xullo de 1942. As autoridades arrestan a 13.000 xudeos ante a mirada dos parisinos, que gardan silenzo por medo, indiferencia ou simple interese, xa que esperan ocupar as vivendas valeiras. O pequeno Michel agóchase nun armario para fuxir da redada. A súa irmá Sarah pecha a porta para protexelo e garda a chave, pensando que vai voltar nunhas horas. Sen embargo, o destiño dos Starzynski é protagonizar unha das páxinas máis luctuosas da historia gala. Os xendarmes confinan aos miles de detidos durante cinco dían no Velódromo de Inverno, preto da Torre Eiffel, sen comida nen auga. Despois envian ás familias a un campo de concentración francés, onde os afastan como paso previo ao seu posterior traslado a Auschwitz. Parías, maio de 2002. Xulia Jarmond, unha xornalista norteamericana afincada en Francia dende hai vinte anos, recibe o encargo de preparar unha reportaxe con ocasión do sexaxésimo aniversario da redada. A reporteira reconstrúe o itinerario dos Starzynsky e a denodada loita de Sarah por salvar ao seu irmán, pero o último que pode imaxinar é que a investigación levaraa ata os Tézac, a familia do seu home. A epopeia da nena xudea será un exemplo a seguir para Xulia e para os que viviron marcados polo peso da culpal A chave de Sarah abre, entre outras cousas, a porta da redención.


domingo 5 de febrero de 2012

Palabras de Caramelo

Gonzalo Moure

Xerais (2010)

Kori é un neno de oito anos que só recoñece as palabras nos movementos da boca. Por iso é capaz de saber o que lle di o seu mellor amigo, un pequeno camelo ao que trata de salvar camiño dese deserto con que sempre soñou. Quizais a súa aventura nunca remate, sobre todo pola mensaxe tan especial de Caramelo.

sábado 21 de enero de 2012

Merlín e Familia

Álvaro Cunqueiro

Galaxia (1955)

Merlín e familia é a novela fundacional da obra narrativa de Álvaro Cunqueiro. Un universo, único na literatura, xorde nas fascinantes e engaioladoras historias que conta Felipe de Amancia, paxe ao servicio do mago Merlín. En Cunqueiro, a arte das palabras tinguida polo fino humor, sorprende pola capacidade para facer convivir o mito co mundo cotián. Maxia para o lector.

lunes 16 de enero de 2012

O Cazador de Estrelas

Ricardo Gómez

Edelvives (2004)

Bachir vive nun campamento de refuxiados saharauis. Por causa dunha doenza pulmonar ten que permanecer inmóbil na súa tenda, desde onde escoita con atención os sons que chegan ata el. A través do oído tenta imaxinar o que acontece ao seu redor.

Unha noite coñece a Jamida, un vello sorprendente, mestura de sabio e de guerreiro, con quen fala da historia do seu pobo e dos nomes das estrelas.

Ese encontro vaille permitir albiscar un mundo alén dos límites opacos da súa jaima.

martes 3 de enero de 2012

Cien Años de Soledad

Gabriel García Márquez

Alfaguara (2007)

Un clásico consagrado da literatura Latinoamericana. Narrado en terceira persoa a novela desenvólvese durante o principio do século XX, na época do imperialismo colonial. Describe a historia, as traxedias e as venturas da familia Buendía ao longo de seis xeneracións. Comeza coa fundación do mítico Macondo, escenario onde transcurrirán eses cen anos de soidade.

Clica na imaxe e entrarás no realimo virtual da novela.

sábado 10 de diciembre de 2011

El Principito


Salamandra (2009)

O pasado 23 de novembro, a raiz da inauguración do "Niño do Bubisher" en Smara, unha fermosa iniciativa naceu entre as Bibliotecas Escolares Galegas.

Unha ducia destas bibliotecas pertencentes ao Plambe-Ferrolterra, que dende este curso estamos unidos aos rapaces e rapazas de Smara por un fermoso proxecto "Coñecernos para querernos", queríamos celebrar tamén o nacemento desta biblioteca, e pensamos que o mellor xeito de facelo era voando co Bubisher ata o Sáhara a través dunha marabillosa Colección de Álbumes Ilustrados que lles achegue aos nenos e nenas dos campamentos de Tinduf a maxia da lectura.

A esta ducia de bibliotecas uníronse xa máis de 70 bibliotecas escolares do resto do pais, e dende O Segrel queremos animarvos a tod@s @s amig@s que nos visitedes a formar parte desta iniciativa, para o que só tedes que entrar no listado que vos presentamos e seguir as instrucións.

Nós xa temos elixido ese pequeno agasallo para @s nos@s amig@s do Bubisher. "El Principito", un fermosísimo pop-up, co texto íntegro da obra, editado por Salamandra e que aquí vos presentamos. Esperamos que o disfruten tanto coma nós!.


"Non se ve ben senón co corazón,
O esencial é invisible aos ollos"

Que o voso corazón vos permita ser felices!

Actualizado o 20 de decembro, data na que chegamos aos 100 álbumes para o Niño do Bubi, Bubi 1 e Bubi 2. Que os disfruten!

viernes 2 de diciembre de 2011

Memorias dun Neno Labrego


Galaxia (2011)
32ª Edición

Memorias dun neno labrego é o libro máis lido e o máis traducido da literatura galega. Nel se recolle o suposto caderno no que Balbino, un rapaz de aldea que vive na década de 1940, escribe: "Vexo un mundo darredor de min e adoezo por entendelo [...] Ninguén me di para que serven as estrelas nin onde morren os paxaros". Velaquí unha das obras que fundan a narrativa galega contemporánea.


Con esta edición, ilustrada polo dibuxante e ilustrador galego Xaquín Marín, conmemóranse os cincuenta anos da súa aparición.

"[...] que as novas xeracións saiban que un libro escrito na nosa lingua pode ter boa acollida entre nós ó longo do tempo, e tamén para que nos coñezan e teñan noticia noutras latitudes da nosa literatura e da nosa identidade como pobo que se expresa nun idioma de seu."
Xosé neira Vilas


martes 8 de noviembre de 2011

El Color de la Arena

Elena O'callaghan i Duch

Ilustradora: María jesús Santos Heredero

Edelvives (2005)

Abdulá vive no deserto, e non coñece outra cor que a da area. Pero o seu avó, que viviu tempos mellores, antes da guerra e do illamento, fálalle de oasis e de vexetación, e do mar. O rapaz consegue deste xeito encher o seu mundo de cor, e expresalo cos lapis e o papel que lle chegan, de cando en vez, nos camións.

As ilustracións amosan as cores do deserto, tan suaves e delicados como a historia deste rapaz que necesita a pintura para comprender mellor o seu propio mundo.


viernes 4 de noviembre de 2011

Tardes con Margueritte

Marie-Sabine Roger

Duomo (2009)

Germain, corenta e cinco anos, case analfabeto, fillo pouco querido e escolar humillado, pasa o tempo facendo algunhas chapuzas ou cultivando a súa horta. Desconfía dos seus compañeiros de clase, dos libros e das palabras difíciles, que lle din ben pouco. Pero unha tarde, no parque, coñece a Margueritte, unha anciá que está sentada no seu banco favorito, e descobre que comparten un mesmo pasatempo, contar paxaros.

Entre eles nace unha amizade pouco habitual. Margueritte é unha muller culta, que non parece decatarse das cousa que el ignora e que lle propón ler un libro en voz alta. Germain, por educación, acepta e así descobre o mundo dos libros, da maxia da lectura, e das marabillosas tardes con Margueritte.

Dossier de prensa

Primeiras páxinas


Web oficial

Ficha da Película en IMDb

domingo 2 de octubre de 2011

Rosa Aneiros ou O Eloxio dos Clubs de Lectura

"Escoitaron vostedes falar algunha vez dos Morcegos de Canido? Dos Pantasmas de papel de Neda? Do Sansaliber de San Sadurniño? Do Segrel de Fene? Dos siareiros de Sofía ou de Saturnino Hermida? Saben vostedes de que lles falo? Fálolles da gran revolución silenciosa que está a sacudir dende hai uns anos as bibliotecas públicas de Galicia, tanto as dos centros de ensino como aquelas municipais. Falo dos clubs de lectura. Quen se interesa polos libros, dirán? Se á xente nova non lles gusta ler, pertencen á xeración nin-nin que nin estudan nin traballan nin unha cousa nin todo o contrario, esa xuventude tan formada e tan analfabeta para os libros... Trabúcanse. Nunca tanto se leu coma hoxe en día. Nunca houbo adolescentes con tanto acceso nin tanta implicación coa lectura. Actualmente están funcionando douscentos clubs de lectura en centros de secundaria en Galicia. Estes clubs acollen tanto a alumnado como a pais e nais que participan do coloquio, que comparten a extraordinaria experiencia lectora. Ademais destes douscentos centros están aqueles vinculados a bibliotecas municipais, tamén as que nacen ao abeiro dos centros de primaria. Só nos institutos hai en Galicia máis de cinco mil persoas que semana a semana partillan libros. Cinco mil. Pais, nais, alumnado que se enredan, que aman e odian, que medran, que coñecen a partir das páxinas dos libros. Non se conforman. Sempre queren máis..."


Este é un estracto do pregón co que Rosa Aneiros inaugurou a Feira do Libro de Ferrol o pasado mes de Abril.

E que mellor xeito de comezar a nosa andaina lectora que lembrando as palabras desta extraordinaria escritora con quen tivemos a fortuna de celebrar un dos fins de festa dos Clubs do Segrel

Non deixedes de disfrutar coa lectura deste marabilloso pregón!!