Cátedra
Nos Pazos de Ulloa, recóndito e salvaxe paraxe de
Galicia, en 1880 a vida está marcada pola relixión, a bruxería, a política e as
paixóns. A chegada de Xulián a Ulloa, un sacerdote delicado e sensible, terá imprevistas consecuencias. O Marqués de Ulloa, rudo e pasional, vese obrigado a
contraer matrimonio con Nucha, unha rapaza de cidade, para quen o ambiente dos
pazos é unha pesadiña. Sabel, a criada de gran beleza, e que tivo un fillo
bastardo do Marqués, é a figura oposta a Nucha.
A montaña galega, o caciquismo e a decadente nobreza
rural son analizados pola condesa Emilia Pardo Bazán. O progreso urbano,
representado por Xulián o novo sacerdote, e a barbarie rural, encarnada en
Primitivo, contrapóñense nun mundo dominado por unha natureza violenta, inmoral
e sensual, cuxa posibilidade de transformación será posta en cuestión.
