Amosando publicacións coa etiqueta Clásicos. Amosar todas as publicacións
Amosando publicacións coa etiqueta Clásicos. Amosar todas as publicacións

sábado, 14 de decembro de 2013

Cumbres Borrascosas

Emily Brontë

Cátedra (1970)

A única novela de Emily Bronte, unha novela apaixonada e tempestuosa, que se desenvolve nunha paisaxe singular, os sombríos páramos de Yorkshire, cuxa sensibilidade se adiantou ao seu tempo.

Cumbres Borrascosas é a narración dunha historia dramática. Heathcliff é un neno abandonado que o Señor Earnsha recolle e leva á súa casa, Cumbres Borrascosas, e decide crialo como ao seu fillo. O rapaz de seguido gaña a confianza e o afecto de Cathy, a filla do dono da casa, e o odio do irmá maior desta, Hindley.

Unha historia de amor, vinganza e odios, de paixóns desatadas e amores desesperados que van máis aló da morte, unha historia dominada pola poderosa e hosca figura de Heathcliff. 

Un clásico da literatura inglesa da que se fixeron múltiples adaptacións para o teatro, a televisión e o cine, na que destacamos a feita no ano 1939 polo extraordinario director William Wyler e da que hoxe disfrutaremos nunha sesión de "Cine palomitas" coa que celebraremos a chegada do Nadal e o cumpleanos de Yolanda, sen esquecer no eido da música o single "Wuthering Heiths" co que debutou a cantante inglesa Kate Bush no ano 1978.

“-Tan poco me importa casarme con Edgardo Linton como ir al cielo; y si ese malvado de mi hermano no hubiera rebajado tanto a Heathcliff, yo no habría pensado en ello. Ahora sería rebajarme yo si me casara con Heathcliff, y nunca sabrá cómo le amo, aunque no precisamente por guapo, Elena, sino porque él es más, mucho más que yo misma. Sea cualquiera lasustancia de que estén hechas nuestras almas, la suya y la mía son idénticas. Y la de Edgardo es tan distinta, como el rayo de luna del relámpago, o como el fuego del hielo.

Antes de que ella terminara de hablar me di cuenta de la presencia de Heathcliff…”

luns, 18 de novembro de 2013

El fantasma anidó bajo el alero

Emilio Pascual

Anaya (2003)

Non sempre se ten a sorte de que che conte contos unha pantasma; non sempre o dubidoso privilexio de asustalo; tampouco a fortuna de que as historias que te contaba no silencio da noite che abriran máis tarde as portas de outras que che descifrarán o seu misterio. Non sempre, pero a veces si. Pois, se quen cho conta te quere, e o fai coa alma na boca, sen outra luz e guía, senón a que no corazón ardía, oirás co mesmo amor, cun entendemento oculto, o mesmo "O soldadiño de chumbo" que Hegel ou Platón ou "A Odisea"



Ítaca



Cuando emprendas tu viaje a Itaca
pide que el camino sea largo,
lleno de aventuras, lleno de experiencias.
No temas a los lestrigones ni a los cíclopes
ni al colérico Poseidón,
seres tales jamás hallarás en tu camino,
si tu pensar es elevado, si selecta
es la emoción que toca tu espíritu y tu cuerpo.
Ni a los lestrigones ni a los cíclopes
ni al salvaje Poseidón encontrarás,
si no los llevas dentro de tu alma,
si no los yergue tu alma ante ti.
Pide que el camino sea largo.
Que muchas sean las mañanas de verano
en que llegues -¡con qué placer y alegría!-
a puertos nunca vistos antes.
Detente en los emporios de Fenicia
y hazte con hermosas mercancías,
nácar y coral, ámbar y ébano
y toda suerte de perfumes sensuales,
cuantos más abundantes perfumes sensuales puedas.
Ve a muchas ciudades egipcias
a aprender, a aprender de sus sabios.
Ten siempre a Itaca en tu mente.
Llegar allí es tu destino.
Mas no apresures nunca el viaje.
Mejor que dure muchos años
y atracar, viejo ya, en la isla,
enriquecido de cuanto ganaste en el camino
sin aguantar a que Itaca te enriquezca.
Itaca te brindó tan hermoso viaje.
Sin ella no habrías emprendido el camino.
Pero no tiene ya nada que darte.
Aunque la halles pobre, Itaca no te ha engañado.
Así, sabio como te has vuelto, con tanta experiencia,
entenderás ya qué significan las Itacas.
                                              C. Kavafis
Homero, "La Odisea"




La Sonrisa Etrusca

José Luis Sampedro

Alfaguara



Un vello campesiño calabrés chega á casa dos seus fillos en Milán para facerse unha revisión médica. Alí descobre o seu último amor, unha criatura na que botar toda a súa tenrura: o seu neto, que se chama Bruno, como a el lle chamaron os seus camaradas partisanos. Tamén alí vive a súa última paixón: un amor que cobre coa súa luz os últimos momentos dunha vida que, no seu fin, pode sentir a súa propia plenitude.


 El sarcófago de los esposos (S VI a. C.)
Entrevista a José Luis Sampedro:

sábado, 21 de xaneiro de 2012

Merlín e Familia

Álvaro Cunqueiro

Galaxia (1955)

Merlín e familia é a novela fundacional da obra narrativa de Álvaro Cunqueiro. Un universo, único na literatura, xorde nas fascinantes e engaioladoras historias que conta Felipe de Amancia, paxe ao servicio do mago Merlín. En Cunqueiro, a arte das palabras tinguida polo fino humor, sorprende pola capacidade para facer convivir o mito co mundo cotián. Maxia para o lector.

martes, 3 de xaneiro de 2012

Cien Años de Soledad

Gabriel García Márquez

Alfaguara (2007)

Un clásico consagrado da literatura Latinoamericana. Narrado en terceira persoa a novela desenvólvese durante o principio do século XX, na época do imperialismo colonial. Describe a historia, as traxedias e as venturas da familia Buendía ao longo de seis xeneracións. Comeza coa fundación do mítico Macondo, escenario onde transcurrirán eses cen anos de soidade.
Clica na imaxe e entrarás no realimo virtual da novela.

sábado, 10 de decembro de 2011

El Principito



Salamandra (2009)

O pasado 23 de novembro, a raiz da inauguración do "Niño do Bubisher" en Smara, unha fermosa iniciativa naceu entre as Bibliotecas Escolares Galegas.

Unha ducia destas bibliotecas pertencentes ao Plambe-Ferrolterra, que dende este curso estamos unidos aos rapaces e rapazas de Smara por un fermoso proxecto "Coñecernos para querernos", queríamos celebrar tamén o nacemento desta biblioteca, e pensamos que o mellor xeito de facelo era voando co Bubisher ata o Sáhara a través dunha marabillosa Colección de Álbumes Ilustrados que lles achegue aos nenos e nenas dos campamentos de Tinduf a maxia da lectura.

A esta ducia de bibliotecas uníronse xa máis de 70 bibliotecas escolares do resto do pais, e dende O Segrel queremos animarvos a tod@s @s amig@s que nos visitedes a formar parte desta iniciativa, para o que só tedes que entrar no listado que vos presentamos e seguir as instrucións.

Nós xa temos elixido ese pequeno agasallo para @s nos@s amig@s do Bubisher. "El Principito", un fermosísimo pop-up, co texto íntegro da obra, editado por Salamandra e que aquí vos presentamos. Esperamos que o disfruten tanto coma nós!.


"Non se ve ben senón co corazón,
O esencial é invisible aos ollos"

Que o voso corazón vos permita ser felices!

Actualizado o 20 de decembro, data na que chegamos aos 100 álbumes para o Niño do Bubi, Bubi 1 e Bubi 2. Que os disfruten!

venres, 2 de decembro de 2011

Memorias dun Neno Labrego



Galaxia (2011)
32ª Edición

Memorias dun neno labrego é o libro máis lido e o máis traducido da literatura galega. Nel se recolle o suposto caderno no que Balbino, un rapaz de aldea que vive na década de 1940, escribe: "Vexo un mundo darredor de min e adoezo por entendelo [...] Ninguén me di para que serven as estrelas nin onde morren os paxaros". Velaquí unha das obras que fundan a narrativa galega contemporánea.


Con esta edición, ilustrada polo dibuxante e ilustrador galego Xaquín Marín, conmemóranse os cincuenta anos da súa aparición.

"[...] que as novas xeracións saiban que un libro escrito na nosa lingua pode ter boa acollida entre nós ó longo do tempo, e tamén para que nos coñezan e teñan noticia noutras latitudes da nosa literatura e da nosa identidade como pobo que se expresa nun idioma de seu."
Xosé neira Vilas