El Beso del Sáhara

Gonzalo Moure

Editorial SM

Contra a súa vontade, Marta chega aos campamentos saharauis de Tinduf acompañando ao seu pai, cuxa intención é amosarlle á súa filla outro modo de vida alonxado da sociedade de consumo na que ela se sente tan cómoda. Un encontro real con este lugar máxico, onde se vive en estreito contacto coa natureza, resulta sorprendente para a rapaza, pero non consegue chegar a sentir como unha saharaui ata o momento no que, tras un bico convencional cunha rapaza do campamento, as súas vidas crúzanse e ambas descubren o que é vivir noutra pel. Porque é que hai bicos cunha maxia capaz de transformar por completo a existencia daquelas persoas que os reciben.

O soño e a realidade confúndense nesta historia como a vida dos seus dous protagonistas.

Para saber máis da historia

Ficha Bibliográfica

Guía de lectura

Palabras de Caramelo

Gonzalo Moure

Xerais (2010)

Kori é un neno de oito anos que só recoñece as palabras nos movementos da boca. Por iso é capaz de saber o que lle di o seu mellor amigo, un pequeno camelo ao que trata de salvar camiño dese deserto con que sempre soñou. Quizais a súa aventura nunca remate, sobre todo pola mensaxe tan especial de Caramelo.

Títeres de María Parrato

Guías didácticas
Mercedes Figuerola

Pilar Sampedro

O Cazador de Estrelas

Ricardo Gómez
Edelvives (2004)

Bachir vive nun campamento de refuxiados saharauis. Por causa dunha doenza pulmonar ten que permanecer inmóbil na súa tenda, desde onde escoita con atención os sons que chegan ata el. A través do oído tenta imaxinar o que acontece ao seu redor.

Unha noite coñece a Jamida, un vello sorprendente, mestura de sabio e de guerreiro, con quen fala da historia do seu pobo e dos nomes das estrelas.

Ese encontro vaille permitir albiscar un mundo alén dos límites opacos da súa jaima.

• Premio Alandar de Literatura Juvenil
• Seleccionado por los White Ravens 2004
• Bubisher

El Color de la Arena

Elena O'callaghan i Duch

Ilustradora: María jesús Santos Heredero

Edelvives (2005)

Abdulá vive no deserto, e non coñece outra cor que a da area. Pero o seu avó, que viviu tempos mellores, antes da guerra e do illamento, fálalle de oasis e de vexetación, e do mar. O rapaz consegue deste xeito encher o seu mundo de cor, e expresalo cos lapis e o papel que lle chegan, de cando en vez, nos camións.

As ilustracións amosan as cores do deserto, tan suaves e delicados como a historia deste rapaz que necesita a pintura para comprender mellor o seu propio mundo.