O pasado luns celebramos a segunda reunión do club de lectura de rapaces e rapazas de ESO, e aínda que con algunha ausencia por mor dun autobús que non pasou pola parada... a xornada dou ben de si.
Hai quince días, na primeira xornada do club, decidimos que o primeiro libro que leríamos este curso sería "Un loto na neve" de Gonzalo Moure un fermosísimo libro que nos levou ata o
Tibet!
Se ben esa viaxe non a realizamos físicamente, o noso espíritu sobrevoou o
Monte Everest e soubemos do chamado mal de altura, visitamos
Lhasa, subimos ao
Potala, escoitamos as fermosas cancións dos traballadores e traballadoras durante a súa longa xornada laboral. Coñecemos aos monxes do Mosteiro de Drepung, vimos rezar aos fieis ante o
Templo de Jokhang e contemplamos os seus cilindros de oración, algúns deles tan grandes que hai que rodealos. Os hai feitos dos máis diversos materiais e nós temos un de oso de
yak, un animal moi apreciado neste país.
Coñecemos algunhas das tradicións do pobo tibetán, comprobamos que fan a sega como na Galiza de non hai tantos anos, vimos mulleres fiando, entramos na imprenta dun mosteiro, admiramos os seus libros de oracións e falamos de
Mantras,
Thangkas,
Mandalas...
E que dicir da súa música! Aprendemos a tocar un
cuenco tibetán e escoitamos unha marabillosa canción típica cantada por un rapaz cunha fermosísima voz.
E xa para rematar aprendemos a poñernos un sari, o noso non é vermello porque eses son para as mulleres casadas e nós aínda somo moi novos... Non diredes que mentimos cando vos dixemos que a tarde dera ben de si, no? Pois isto aínda non rematou, na próxima xuntanza seguiremos falando do Tibet, un pobo marabilloso que nos ten roubado o corazón.
En plena guerra civil española, o xoven doutor Víctor Dalmau, xunto á súa amiga pianista Roser Bruguera, vense na obriga de abandonar Barcelona, exiliarse e cruzar os Pirineos cara a Francia. A bordo do Winnipeg, un navío fletado polo poeta Pablo Neruda que levou a máis de dous mil españois rumbo a Valparaíso, embarcarán en busca da paz e a liberdade que non tiveron no seu país. recibidos como heroes en Chile -"ese largo pétalo de mar y nieve", en palabras do poeta chileno-, integraranse na vida social do país durante varias décadas ata o golpe de estado que derrocou ao doutor Salvador Allende, amigo de Víctor pola súa común afección ao xadrez. Víctor e Roser atoparanse de novo desarraigados, pero como di a autora: "Si uno vive lo suficiente, los círculos se cierran".
